Oh, nuk pagova. A mund të paguani këtu?
Oh, Zoti im. Ajo mori kartën time.
Ndoshta ju doni të ktheheni, burrë.
Kështu që sot jam duke filmuar
punën time në CIA.
Unë ju njoh - ju studioni
për Afganistanin dhe ... të
gjitha luftërat.
Të gjitha luftërat, dhe ju ishit, spiun.
Kam punuar me spiunë. Kjo është e vërteta.
Unë kurrë nuk do të ndjehem si një ekspert në Afganistan.
Lufta, është kaq komplekse.
Është pothuajse ciklike me qeverinë tonë amerikane.
Cili është misioni? Cili është qëllimi atje?
Music Muzikë e lehtë ♪
Dhe u njoha me Afganistanët. Kam punuar me afganë.
Unë jam një grua, nënë.
Zemra ime dhemb për këta njerëz
sepse thjesht nuk shoh sesi përfundon.
♪♪♪
Pas një flijimi të jashtëzakonshëm
gjaku dhe thesari,
populli amerikan po lodhet
nga lufta më e gjatë në historinë amerikane.
Këtë vit do
t'i sjellim përfundimit të përgjegjshëm luftës më të gjatë në Amerikë.
Unë dua që populli afgan të kuptojë -
Amerika po përpiqet t'i japë fund kësaj kohe lufte dhe vuajtjesh.
Ne e dimë nga historia e
konflikteve ushtarake në Afganistan,
ajo ishte një nga sukseset fillestare, e
ndjekur nga vitet e
zjarrtë dhe dështimi i fundit.
Ne nuk do ta përsërisim atë gabim.
Ne mirëpresim liderin e përkohshëm të përkohshëm të
Afganistanit të çliruar, Presidentin Hamid Karzai.
Osama bin Laden është zotuar publikisht
të zhvillojë një luftë terroriste kundër
Amerikës nga Afganistani.
Kjo do të jetë një luftë e gjatë
midis lirisë dhe fanatizmit.
Angazhimi ynë për njerëzit atje
do të çonte në një Afganistan paqësor
pa asnjë gjakderdhje.
Qëllimi i Shteteve të Bashkuara
mbetet një Afganistan me të vërtetë i pavarur,
pa ndërhyrje nga jashtë.
Forcat e mëdha ushtarake sovjetike sulmuan
kombin e vogël sovran të Afganistanit.
Historia mëson se agresioni i papërshtatshëm
bëhet një sëmundje ngjitëse.
Unë
u rrita duke menduar se Afganistani ishte
vendi më i madh në botë, vendi
më i bukur në botë, vendi
më i zhvilluar në botë,
me pasion të madh për vendin tim,
sepse ishte pothuajse e
njëjta gjë, a, gjë që ndau babai im.
♪♪♪
Në një mënyrë shumë romantike,
babai im gjithmonë fliste për Afganistanin
që përjetoi.
Ata do të shkonin në restorante gjatë fundjavave.
Ata do të shëtisnin nëpër park.
Por ato ishin të gjitha, përralla, për ne.
Mm, ne kurrë nuk kemi përjetuar Afganistanin si të tillë.
♪♪♪
Një nga gjërat e zakonshme në lidhje me shumë nga këto beteja në vendin tim
është se, për fat të keq,
kjo është toka jonë që është përdorur për luftërat e ndryshme
ndërmjet pushteteve globale.
♪♪♪
Bota thjesht nuk mund të qëndrojë mënjanë
dhe të lejojë Bashkimin Sovjetik
ta kryejë këtë akt pa ndëshkim.
Sovjetikët vranë rreth dhjetë përqind të popullsisë.
Ishte genocid,
dhe ushtria nuk po bënte asgjë,
por kam dëgjuar se, a, bëri agjensia.
Drejtori i CIA thotë,
"Unë dua që ju të dilni atje dhe ta fitoni këtë".
Unë kam qenë një korrespodent i Washington Post
në Uh, në Azinë e Jugut, kështu që Lufta Afganistan
ishte tregimi më i madh në ritmin tim.
Pakistani pati menjëherë një rrjedhë refugjatësh.
Ata shkuan në aleatin e tyre, Shtetet e Bashkuara dhe thanë:
"Ne kemi të gjithë këta rebelë
që vijnë në vendin tonë si refugjatë.
Ata duan të çlirojnë vendin e tyre
nga okupimi Sovjetik.
Ne, qeveria pakistaneze, jemi të prirur t'i ndihmojmë ata,
por mund të përdorim tuajin mbështetje. "
Dhe kështu na u tha që të merrnim një vend pune
dhe të përpiqemi të kuptojmë se çfarë po ndodhte
me këta njerëz të quajtur Muxhahedinë.
Njerëzit e dinin që CIA
mbështeti Afganët.
Ata kurrë nuk mund ta dinin se si.
Kështu që atëherë vendosëm ta përdorim Pakistanin
si një zëvendësues për të mbështetur Muxhahidët.
Duke folur në gjuhën tonë amtare
Prania sovjetike në Afganistan
është një pengesë kryesore për të
përmirësuar marrëdhëniet SHBA-Sovjetik,
dhe ne do të heqim dorë nga kjo.
Ne po hidhnim sisteme të ndryshme armësh
në duart e Muxhahidëve.
Shtetet e Bashkuara filluan transportimin e
këtyre raketave anti-aeroplan Stinger
për të pajisur rebelët me luftimin e Sovjetikëve si të barabartë. Qindra
filluan
të godisnin aeroplanët sovjetikë nga qielli.
Ajo ndryshoi luftën
dhe tregoi se qeveria amerikane ishte serioze
merret jo vetëm në shkaktimin e një dëmi për sovjetikët,
por në të vërtetë duke i shtyrë ata të largohen nga Afganistani,
gjë që ata e bënë.
Dhe sapo Boris Gromov hipi në atë tank
në mes të Urës së Miqësisë
nga Afganistani, unë
u futa në një kabllo që ishte regjistruar duke përdorur X
për të bërë "We Won" të madh.
Unë
shkrova një artikull dhe e quajta
"Varrezat e Perandorive".
Pointështja ime ishte, është shumë e lehtë të futesh brenda,
por të dalësh jashtë vendit është jashtëzakonisht e vështirë,
dhe të fitosh është ...
shumë, shumë e diskutueshme.
Çfarë do të thotë fitore,
ju zakonisht nuk e merrni atë në Afganistan.
♪♪♪
Kabul ka ndryshuar shumë vitet e fundit.
Dikur ishte e mundur
ecni rrugëve
, kapni një taksi
dhe shkoni në një restorant, hani një vakt të këndshëm.
Nëse jeni i huaj, në thelb të gjitha janë zhdukur.
Tal
Talibanët kanë filluar një fushatë sulmi
kudo ku mblidhen perëndimorët, dhe ne jemi në një makinë të blinduar
sepse tani konsiderohet shumë e rrezikshme,
që është një turp sepse në Kabul është një
qytet tepër i bukur dhe piktures.
Qyteti tani është i mbushur me deri në gjashtë milion njerëz
dhe është një Kabul shumë i ndryshëm nga ai që mbaj mend
nën Taliban ose gjatë Luftës Civile.
♪♪♪
Shtetet e Bashkuara përfundoi me një prani zyrtare
në Afganistan sot, dy javë para se
trupat e planifikuar sovjetike për të përfunduar zbatimin e tyre. raportet
korrespondentja jonë e Departamentit të Shtetit
Bill Plante.
Garda Detare po tërhiqte yje dhe vija
në Ambasadën Amerikane në Kabul
pasi pjesa tjetër e diplomatëve ishin të
gatshëm të linin Afganistanin
sapo të lejonte moti.
SHBA bashkohet me shtetet e tjera perëndimore
që janë tërhequr përkohësisht,
nga frika e kaosit pasi trupat sovjetike i
dhanë fund okupimit të saj 10-vjeçar.
Fillova të hyra në Afganistan duke
kaluar kufirin
midis Pakistanit dhe Afganistanit
me një grup të Muxhahedinëve në mesin e vitit 1989,
ashtu si u tërhoq Bashkimi Sovjetik.
♪♪♪ Kam punuar
me një agjenci ndihme,
duke u përpjekur të ndihmoj të dy refugjatët në Pakistan, kështu
dhe brenda Afganistanit.
Njerëzit ishin duke u përgatitur për të luftuar
mbi atë që do të pretendonte Afganistanin
tani kur botët janë jashtë.
♪♪♪
Amerika bëri gabimin fatal.
Gjëja afgane ishte harruar pothuajse plotësisht.
Si rezultat, Afganistani ishte
aq i mbingarkuar me armë dhe para të
zhytura në pajisjet e tij.
Nga këndvështrimi i një korrespodent lufte,
në kohën kur unë po lëvizja në
luftë në fillim të viteve 90,
ajo u bë një luftë e keqe civile.
Ajo që mbaj mend
më shumë ishte sa e vetmuar ishte.
Kabul ishte si një qytet fantazmë.
Ju mund të qëndroni në kryqëzimin kryesor, i
cili tani është i mbushur me bllokime të trafikut,
dhe për të parë dhe dëgjuar askush përveç zhurmave të biçikletave
dhe kambanave të karrocave.
Ishte shumë bezdisëse.
Gjuha amtare bërtiti
Kishte përdhunim. Grabitja ndodhi.
Ndërtesat ishin goditur nga zjarri dhe u qëlluan gjatë gjithë kohës.
Njerëzit ishin të tmerruar.
Nga lufta, rrugë në rrugë në Kabul, të
përsëritur në një lloj rrethesh të vendit,
ne morëm lëvizjen Taliban.
Mbaj mend momentin e saktë
që mësova për lëvizjen talibanë.
Unë isha në një festë kopsht dhe një anglez i indinjuar
më tregoi për këtë lëvizje gjoja islamike studentore
që sapo kishte marrë pjesë në territorin e saj në Kandahar
dhe po gjuante pas këtyre plaçkitjeve të parave, duke mbajtur armë.
ju e dini, komandantët u larguan nga muxhahidët, duke i
varur ata nga pemët dhe polet
dhe duke tundur para në gojët e tyre,
dhe ai më tha:
"Michael, kjo duket si gjëja tjetër e madhe,"
hm, dhe ai kishte të drejtë.
Talibanët reklamuan veten
si një lloj forcë pastrimi, një forcë pastrimi
që do të ribashkohej Afganistanin nën flamurin e Islamit.
Kjo ishte shumë tërheqëse për pakistanezët.
Ata nuk donin që Afganistani të ishte një kërcënim,
kështu që qeveritë pakistaneze hodhën peshën e tyre prapa talebanëve
ushtarakisht
dhe financiarisht, duke kontrolluar tre të katërtat e Afganistanit
në fillim të vitit 1996
.
Ata shpesh fituan pa shkrepur të shtëna.
Ata thjesht do të hynin në qytetin që është
i mbante Kuranët në ajër
ose tundnin flamuj, a.s, lëvizjen e tyre ose Islami,
dhe i gjithë garnizoni do të ndryshonte vetëm palët.
Mirënjohja filloi të zbehet
dhe u zëvendësua me diçka tjetër
kur u bë e qartë se talebanët donin të
impononin një version shumë kufizues të Islamit.
Unë mendoj se kam shkuar në Afganistan si gazetar,
unë mendoj pesë, gjashtë herë,
dhe kjo do të thotë që ju duhet të merrni një vizë
nga qeveria talibanë,
që do të thoshte që ju të ishit atje në kushte shumë të kufizuara
dhe shumë të rrepta, dhe kishte shumë kushte,
numri një. ju është dashur të mbuloni plotësisht veten
përveç fytyrës tuaj.
Numri dy, nuk mund të takoje gra.
Numri tre, nuk mund të pikturosh asgjë.
Unë kisha një aparat fotografik, një aparat fotografik të vogël të
fshehur nën shallin tim voluminoz,
dhe ne ndalëm në një furrë buke për të blerë pak bukë,
dhe pashë fytyrën e këtij djali nga dritarja,
dhe unë thjesht u përkula në furrë,
dhe nxora kamerën time,
dhe unë thjesht qëllova kjo një fotografi e tij,
dhe pastaj unë shkova.
♪♪♪
Nuk kishte muzikë, pa-jo-TV, as sistem telefonik për të folur.
Grat ishin të kufizuara në shtëpitë e tyre.
Vajzat nuk ishin të arsimuara. Ekonomia është shembur plotësisht.
♪♪♪
Marrëveshja ishte për të marrë të drejtën e jetës
dhe t'i nënshtrohej pothuajse çdo të drejte tjetër.
♪♪♪
Këto janë fotografi të të gjithë ambasadorëve
që kanë shërbyer këtu.
Siç mund ta shihni, nuk ka gra.
Kështu që, do të vija këtu si një faktor shoku,
por ka një ndryshim që po ndodh.
Duke filluar nga '92.
E gjeta tokën në formën më të keqe të mundshme.
Ishte, një mjedis i
errësirës, ​​frikës
dhe errësirës.
♪♪♪
Ne duhet të veshin burka.
Asnjëherë nuk kemi veshur një burka në jetën tonë.
Unë isha një adoleshente e re dhe mendoja: "Pse?
Pse duhet të jem ashtu?"
Unë i thashë familjes time se do të qepja
dy thembra të mëdha që i kishim,
kështu që do të kisha një çarçaf shumë të madh
dhe do ta mbuloja plotësisht veten time,
por nuk do të vishja burka.
Simbolizoi aq shumë shtypje për mua.
900
Ka
pasur 900,000 nxënës në shkollë në 2001 ,
dhe sa janë vajza?
Zero.
Ne nuk donim që brezat tanë të ishin analfabetë.
Pra, nëse dikush e dinte matematikën,
ata do të thoshin me qetësi
fqinjëve, uh, djem dhe vajza
, "Ne do t'ju mësojmë matematikë",
por kjo gjithmonë duhej të fshihej.
Ne i thamë: "Kur ju fitoni,
dhe Sovjetikët janë zhdukur,
ne kemi mbaruar . Ne ​​jua dorëzojmë tokën juve.
Ne nuk jemi këtu përgjithmonë".
♪♪♪
Kur ndodhi kjo, ne thelb u larguam larg.
♪♪♪
Kur Talibanët morën pushtetin, shumica e njerëzve thanë:
"Nuk ka asgjë që mund të bëjmë
dhe ne nuk do të bëjmë asgjë.
Ne as nuk do të shqetësohemi për këtë."
Ishte interesi ynë kur Bin Ladeni shkoi atje,
jo asgjë që mund të ndryshojë Afganistanin.
e papërcaktuar
unë vij nga një familje rurale.
Uh, ne ishim një nga një familje e varfër,
uh, për shkak të luftës,
dhe kur u bëra mjaft i aftë,
u ktheva në luginë
dhe u bashkova me forcat luftarake të regjimit.
Në moshën 19 vjeç,
ai ishte tashmë një veteran
me përvojë i luftës i ngarkuar për rindërtimin
e fshatrave të bombarduar nga lufta.
Disa vjet më vonë,
më caktuan një punë inteligjente.
Pra, që nga ’97. Vite me radhë, jam vendosur
të trajtoj tërë marrëdhënien e
CIA-s.
Aspekti strategjik i marrëdhënies
ishte t'u thuhej atyre se çfarë është terrorizmi,
çfarë është Bin Ladeni, çfarë është al-Kaeda
dhe çfarë lloj kërcënimi paraqet
për interesin e SHBA për rajonin e gjerë
dhe si, ne, duhet të merremi me atë.
Sigurisht, ato nuk ishin shumë të ndjeshme
ndaj analizës sonë strategjike. Pritësit e al-Kaidës
treguan shumë pak interes
.
Ata treguan shumë, shumë pak interes
për gjendjen e rëndë të popullit afgan, i
cili vuajti nën këtë regjim terrorist.
♪♪♪ Për
një gjë, afganët nuk kanë nevojë për shumë ndihmë për të
luftuar me, uh, por,
por shumë arabë, si Osama bin Laden, hynë brenda
dhe ata ishin shumë idealistë.
Ata nuk ishin shumë të mëdhenj në numër.
Ata nuk ishin shumë efektivë ushtarakë.
Ata nuk kishin përvojë në luftime.
Por ata u mblodhën
dhe ai themeloi al-Kaedën gjatë
fundjavës në Pakistan
në Gusht 1988.
Ishte një organizatë shumë e fshehtë.
Ata me të vërtetë nuk kishin shumë vende për të shkuar,
dhe Afganistani ishte një vend ku Bin Laden mendoi
se mund të krijonte selinë e al-Kaedës.
'96. Kam lexuar një raport të Departamentit të Shtetit
për Bin Laden që
thoshte se ai po financonte ekstremizmin islamik.
Ai rekrutoi të gjithë këta arabë nga e gjithë bota
dhe mund të jetë një problem.
Kështu që shkova te shefat e mi në CNN.
Unë i thashë: "Le të flasim me këtë djalë".
E dini, kjo është, si, një video pengje.
Po. Videoja e pengjeve.
♪♪♪
Këtu jemi. Ne dukemi pothuajse njerëzorë.
Në gjuhën time amtare,
askush nuk i kushtoi vëmendje deri në vitin 1998,
kur al-Kaida shpërtheu dy ambasada amerikane
brenda nëntë minutash.
Dy bomba shpërthejnë sot pothuajse njëkohësisht
në ambasadat e SHBA në
Kenia të Afrikës Lindore dhe Tanzani.
Zyrtarët amerikanë thonë se shpërthimet
kanë të gjitha gjurmët e gishtave të terrorizmit në Lindjen e Mesme.
Atëherë u bë e qartë
se Bin Ladeni dhe al-Kaeda ishin një çështje
vërtet e madhe, dhe
jo vetëm që ata mund të shpërthejnë gjithë këtë retorikë anti-amerikane,
por ata gjithashtu u përpoqën të vrisnin një numër të konsiderueshëm të amerikanëve.
Është informacion bindës nga
komuniteti ynë i inteligjencës
se rrjeti terrorist Bin Bin Laden
ishte përgjegjës për këto bombardime.
Bin Laden po lëvizte vazhdimisht,
dhe ne përdorëm rrjetet fisnore afgane
për të raportuar mbi udhëtimet dhe vendndodhjen e tij.
Kontaktet tona fisnore erdhën tek ne,
dhe ata thanë: "Ja, ai është tani në këtë vend.
Kur ai të largohet, ai do të duhet të kalojë nëpër
ato kryqëzime të veçanta",
kështu që ajo që ata sugjeruan ishte të varrosnin një
qese të madhe eksplozivi nën ato kryqëzime
kështu që kur ai kaloi kolonën e tij
ata thjesht mund ta hidhnin në erë.
Dhe ne i thamë: "Absolutisht jo".
Ne rrezikuam të shkonim në burg nëse nuk do t'u thoshim atyre,
sepse CIA ka një të ashtuquajtur gjetje vdekjeprurëse
, e nënshkruar nga Presidenti Klinton, i
cili tha se mund të luftonim
"aktivitetin vdekjeprurës" kundër Bin Ladenit.
por qëllimi i sulmit tonë ndaj Bin Ladenit
nuk mund të jetë vrasje.
Na u kërkua që të largonim këtë kërcënim
nga Shtetet e Bashkuara,
kryesisht me njërën dorë të lidhur pas shpinës.
Unë kam qenë një oficer mjaft i ri
dhe ndërsa Al-Kaida u bë një prani mbarëbotërore,
ne ishim shumë të ndjeshëm
dhe shumë të vetëdijshëm për këtë fenomen në rritje.
Nuk është si ata kanë luajtur.
Kërcënimi ishte i vërtetë.
Dhe nëse Presidenti Klinton do të kishte ndërmarrë një veprim
dhe do të kishte vrarë Osama bin Laden,
nuk do të kishte qenë 11 shtatori.
Nëse nuk do të ishte për 9/11,
nuk do të kishte Afganistan.
Nëse nuk do të ishte për Afganistanin, Iraku me
siguri nuk do të ekzistonte.
Si do të ishte bota?
ende
Unë ende e di se unë jetoj në kryeqytetin e shtetit tonë
dhe çdo ndërtesë ka domethënie ...
... veçanërisht ngasja këtu.
Diçka që nuk do ta harroj kurrë ka formësuar tërë jetën time.
♪♪♪
Kam mbaruar javën time të parë në Georgetown.
Ata kanë një program studimesh për sigurinë kombëtare atje.
Unë po vozisja përreth,
duke u mësuar me të, pas asaj jave të parë,
dhe pastaj një tufë makinash ndaluan para meje,
dhe njerëzit dolën jashtë dhe filluan të bërtasin dhe të tregojnë.
Avioni sapo goditi Pentagonin.
♪♪♪
Kur erdha në DC, me të vërtetë nuk mendoja se do të
qëndroja,
por
pas asaj dite kundër-terrorizmi u zhvillua në një fushë të tërë dhe u mërzita.
9
Më 11 shtator, ishte e qartë se kush ishte armiku,
dhe administrata e Bushit shkoi direkt në Afganistan,
ku ishte Al-Kaeda,
ku ishte Bin Ladeni, dhe u përpoq t'i sulmonte ata, të
dy me qëllimin për t'iu përgjigjur 9/11,
por edhe të përpiqeshin të prishnin çdo planifikim
që al-Kaeda mund të fillojë
për sulmin tjetër.
Talebanët tani e kanë sqaruar se
nuk do të dorëzohen nga presioni amerikan.
Në një konferencë shtypi kaotike në ambasadën e tyre në Islamabad,
ata u kërcënuan me luftë të shenjtë nëse sulmuan
dhe mohuan kërkesën e Presidentit Bush për
të dorëzuar Osama bin Laden.
A jeni i gatshëm të dorëzoni Osama bin Ladenin në
Shtetet e Bashkuara apo jo?
Jo jo jo jo
Epo, për talebanët
, pati një mundësi për të ndarë,
uh, lëvizjen nga këto grupe dhe individë,
dhe shpresuam se ata nuk do të bënin,
sepse, për ne, ishte një mundësi
për të çliruar në të vërtetë Afganistanin nga Talibanët.
Dhe siç e prisnim, ata avokuan për armët e tyre
dhe nuk kompromentuan në asnjë mënyrë,
dhe ky ishte fillimi i fundit për ta, të
paktën gjatë kësaj periudhe.
Kur ndodhi 9/11, ata më thirrën.
Në thelb, ata thanë, "A do të marrësh ekipin e parë?
Ne duhet të - ne duam të bashkojmë një ekip".
Unë i thashë: "O Zoti im, të
gjithë në Shtetet e Bashkuara duan ta bëjnë këtë
dhe ata më japin një punë.
Bëhu i pari që goditi Bin Ladenin?"
Unë i thashë: "Po, besojeni më mirë".
Kur hyra brenda, ti e di, unë kisha porosi.
Kam pasur një direktivë operative në terren.
Numri një, shkatërroni talebanët sepse ata janë në rrugën tuaj.
Ne duhet të vijmë tek al-Kaeda.
Numri dy, vritni çdo anëtar të Al-Kaedës
që mund të gjeni në fushën e betejës.
Numri tre, gjejeni dhe vritni Bin Ladenin.
♪♪♪
Epo, kur u larguam, e
papërcaktuam
Ne e takuam atë në mëngjes ndërsa ishim gati të largoheshim,
dhe ai tha: "Tani unë do t'ju jap porositë tuaja.
Sapo Aleanca Veriore të jetë gati
dhe ata të hyjnë në Kabul, ne duam ju dhe ekipi juaj hyn
me ta
dhe ata kapin Bin Ladenin dhe togerët e tij.
Atëherë ajo që dua të bëj është që gjatë xhirimit, ata djem,
unë dua që ata të presin kokën,
dhe guvernatorët, unë dua të vë kokën time mbi shtizat
dhe t'i tregoj ata dhe t'i fotografoj ata
dhe Bin Ladenin, unë dua që ju të merrni kokën e tij
dhe ta vendosni në akull të thatë në një kuti dhe ta kthej përsëri,
kështu që do ta çoj tek presidenti për të parë. "
Kështu që unë shoh deputet.
Ai shikon në mua, dhe unë them:
" A është ky djalë serioze? "
I tha:" Mirë, ndoshta ne mund të prerë kokën e tyre.
Ndoshta. Unë nuk e di. "
Unë i thashë," Unë dyshoj në atë, por mbase mundemi. "
Unë i thashë," Dhe ne mund të bëjmë sigurisht pikat në fushë.
E dini, nuk është e vështirë. "
Unë i thashë:" Por ku do ta gjej akullin e thatë
në Afganistan? "
♪♪♪
Zëvendës Presidenti Cheney
tha shumë shpejt pas sulmit:
"Ne do të kalojmë në anën e errët".
Dhe historikisht, kur presidentët donin të
transferoheshin në anën e errët, ata i kërkuan CIA-s ta bënte këtë.
Pjesa më e madhe e asaj që
duhet të bëhet këtu duhet të jetë e qetë pa asnjë diskutim,
duke përdorur burimet dhe metodat në
dispozicion të agjencive tona të inteligjencës.
U bëra udhëtimin tim të parë në 1994 në
Human Rights Watch.
Lufta vazhdoi.
Sovjetikët u larguan, por lufta vazhdoi,
ishte ... është një histori
gjatë shumë viteve që kam kaluar në Afganistan.
Përkundër të gjitha ndryshimeve politike,
lufta pothuajse vazhdoi dhe vazhdon.
Boizmet e para në fushë pas 9/11 ishin CIA,
dhe shumë shpejt ata filluan bashkëpunimin me të
grupet e policisë dhe pikat e forta me të cilat punuan,
dhe këto grupe u dizajnuan,
rekrutuan dhe trajnuan
për të udhëhequr udhëheqësit e al-Kaedës ose Talibanëve,
CIA u shndërrua si një institucion nga 11 shtatori.
Nga kjo doli, uh, një strukturë
që tani është famëkeqe ...
pikat e zeza, teknikat e përmirësuara të testimit,
lundrimi i ujit dhe më shumë.
Kur u bashkova me agjencinë në vitet 1980,
vetëm njerëzit e këqij i përdorën këto teknika me ne.
Për dallim nga FBI,
agjensia nuk kishte me të vërtetë aftësi për të marrë në pyetje,
veçanërisht marrjen në pyetje të armikut.
Ishte diçka e re.
Sinqerisht mund të them
se unë e di se çfarë sulmet kanë ndalur.
Unë e di se njerëzit kanë punuar shumë,
dhe unë gjithashtu e di se ata nuk ishin emocionues.
Njerëzit nuk po argëtoheshin me ujin mbi ujë.
Unë kurrë nuk do të thoja
se mbështesja torturën
ose ndonjë gjë në atë drejtim,
por padyshim që ishte shtyrë teknikisht
dhe në inteligjencën njerëzore
të merrnin sa më shumë informacione të ishte e mundur
dhe duhej të ktheheshim
në atë kohë të veçantë të historisë.
Kur mendoj ...
kur mendoj për fëmijë
dhe - dhe gra dhe fëmijë
dhe amerikanë të mirë që janë akoma gjallë
për shkak të asaj që bëmë, a e dini se çfarë them unë?
Unë them, "Histori
Q... Histori q..".
Sa për atë program, kam fjetur mirë natën.
I njoftova të
gjithë ambasadorët në Kabul për të
dhe unë thashë
se torturat e përshkruara nga
njerëzit që hetojnë ndalimet sekrete,
gropa e kripës, rasti i njerëzve që kishin mbetur jashtë,
vdesin nga hipotermia, dhe pjesa tjetër,
këto lloje torturash dhe ndalimesh sekrete
ishin të njohura në kohërat Sovjetike.
Ata u tronditën që do të rishfaqeshin
në Afganistan pas vitit 2001.
Amerikanët nuk erdhën për konferencë,
por ata erdhën menjëherë
dhe donin të më shihnin.
Kur njëri prej tyre u afrua tek unë,
u zemërua aq shumë sa u drodh.
Vetë fakti që unë guxova t'i krahasoja këto abuzime
me ato që ndodhën me sovjetikët, e bëri
atë të zemëruar,
dhe unë jam ashtu si ... që e bëri atë të zemëruar, dhe
jo fakti që ata kanë ndodhur,
por që unë e krahasova me Sovjetikët.
Mënyra se si u zhvillua
kjo luftë, lufta antiterrore,
po formëson deri ku jemi sot.
Gjithmonë ka qenë lufta e CIA-s.
Ishin vitet '80, '90 dhe ishin pas vitit 2001.
♪♪♪
Ne po hyjmë në Kabul. Është 12 Nëntori.
E di që Bin Ladeni shpëtoi.
Shikoni kokën e Bin Ladenit në jug,
duke zbritur në Torah Bora,
pastaj menjëherë pas saj.
Tora Bora është një pjesë malore shumë e largët e Afganistanit
në kufirin me Pakistanin.
Ishte një zonë që ai e njihte shumë mirë.
Ai përshkoi zonën gjatë viteve 80,
duke luftuar Sovjetikët.
Kjo është zona - ai e donte shumë të ishte atje.
Ai, uh, kishte një shtëpi pushimesh atje, e
cila nuk do të ishte zgjedhja ime e parë për vendin e pushimeve.
Ne e dinim që Bin Ladeni po
lëvizte me një grup prej rreth 1.000 personash.
Ata menjëherë thanë: "Në rregull, le të shkojmë pas tij".
Unë i thashë: "Bëje atë. Dërgoje". Le të shkojmë lart.
Ata ngrihen në majë të pjesës malore
dhe më pas poshtë,
aty është Bin Ladeni dhe elementi i tij i madh.
Ekipi ynë kishte SOFLAM,
një Mekanizëm i Përvetësimit me Laser me Operacione Speciale,
që i lejonte ata të synonin
dhe ekzekutonin 56 orë sulme ajrore
me vetëm një çekiç.
Ne bombarduam bejesusin nga vendi.
Ne shkatërruam shumicën e pajisjeve të
tyre, radiot e tyre, automjetet.
Kishin tanke. Kishin të gjitha llojet e gjërave.
Ata po mundoheshin të ngriheshin në vendin e tyre.
Ne shkatërruam gjithçka në tokë para se të vinin
dhe të vrisnim një bandë prej tyre.
Bin Laden shkroi testamentin e tij në Tori Bora.
Ai mendoi se ai do të vdiste.
Ai mendoi se ishte fundi.
♪♪♪
Por nuk është kështu.
♪♪♪
Pra, pasi djemtë tanë të dalin lart, bëni bombën, bombardimin
origjinal, që të dalin katër djemtë e parë
dhe njëri prej tyre është një ish-djalë i Delta Force, le
ta kthejë.
Ai më thotë, "Gary,
ne do të kemi nevojë për forcat e SHBA".
♪♪♪
CIA ka kërkuar 800 Rangers,
por ushtria amerikane refuzoi kërkesën.
♪♪♪
Unë mendoj se Gary Brunson po mbronte një
numër shumë të madh të ushtarëve, uh,
për të shkuar në lugina
dhe, sinqerisht, unë mendova shumë nga ato që ai mbronte
në atë kohë nuk do të ishin efektive.
Gary ndoshta kishte pak më shumë entuziazëm sesa gjykimin.
♪♪♪
Që thith.
Ata nuk ishin mësuar të merrnin vendime
aq shpejt sa e detyroja
veten sepse e dija se armiku do të ikte.
Nuk kisha zgjidhje tjetër.
♪♪♪
Më 16 dhjetor,
Bin Ladeni dhe djemtë e tij dolën nga malet.
Just
Ata thjesht u transferuan në Pakistan.
Ata hipnin në motoçikleta dhe thjesht u nisën,
dhe na morën gjatë gjithë atyre viteve më vonë para se ta gjenim.
Ili Build
ne jemi toka.
Ne stërvitëm ushtrinë afgane.
Me
Ushtrinë e Sh.B.A., kemi paguar për ndërtimin e objekteve.
Ne ia dorëzuam Ministrisë së Punëve të Jashtme dhe i thamë:
"Në rregull, tani po ndërtoni një komb të ri.
Ju po u mësoni atyre demokracinë, si i trajtojnë ato zgjedhjet.
Ju i bëni të gjitha."
Ndërsa gjërat përparuan,
ëndrra u bë e vërtetë
dhe ishte e vështirë të besosh se
na u dha një shans i dytë në jetë.
♪♪♪
Atëherë unë isha duke eksploruar vendin.
Pastaj fillova të
udhëtoj jo vetëm në çdo cep të Kabulit,
por edhe në mbi 15 provinca.
Ishte një utopi.
Udhëtimi im i parë në Afganistan
ishte në janar 2002.
Ekziston një arsye që shumica, si korrespondentët
që shfaqeshin në atë kohë, ishin gra.
Burrat kishin një kohë shumë të vështirë,
veçanërisht në ditët e para, të
bërit histori për gratë,
dhe gratë ishin një
histori interesante dhe e rëndësishme në Afganistan.
Tregimet e mia të para në Afganistan
ishin për atë që jeta ishte si për
gratë nën talebanët,
sepse ata më në fund ishin në gjendje të flisnin lirshëm.
♪♪♪
Kishte gra që ishin martuar me forcë me
Talibanët.
Kishte mësues dhe mjekë dhe gra të reja
që u rritën
gjatë atyre pesë viteve kur ata nuk ishin aspak të lirë.
Ndërsa njerëzit më në fund kishin hyrje në botën e jashtme,
kultura po ndryshonte para syve tanë.
Afganistanin e
lashë Afganistanin kur isha 12 vjeç.
Unë nuk kam qenë në atë vend për një kohë të gjatë.
Por nevoja për t'u rikthyer, uh,
ishte shumë e fortë jo vetëm për mua,
por edhe për shumë afganë të tjerë.
Unë isha një bankier dhe vëllai im ishte një avokat
dhe një vëlla tjetër ishte një person financiar
dhe motra jonë ishte një person marketing.
Dhe në 2002,
ne siguruam licencën tonë të parë private të
radiove.
Fliste gjuha amtare was
Bëhej fjalë
për muzikë. Këto ishin shaka.
Burrat dhe gratë vetëm biseduan.
♪♪♪
Por është ironike që ...
sa njerëz janë armiq të argëtimit.
Konservatorët
ishin shumë të dyshimtë në atë kohë .
Ne jemi një bandë e të rinjve në këtë shtëpi,
pa asnjë siguri,
dhe njerëzit do të trokisnin fjalë për fjalë në derën tonë dhe do të thonin:
"Ne ju urrejmë ju djema".
Por kështu funksionoi radio,
dhe ne menduam se përparimi natyror
do të ishte fillimi i një stacioni televiziv.
Duke folur gjuhën e nënës duke folur
nënë e gjuhës
Ne e pamë lajmin e mirë ditën e parë
dhe dolëm me të gjitha llojet e programeve
që mund të prodhonim shpejt.
Dhe pastaj filluam të bëjmë gjëra vërtet të mëdha,
siç është Idol Formal me yllin afgan.
Muzikë e shkëlqyer Rock - Të
kënduarit në gjuhën amtare, duke
folur gjuhën amtare
Kur filluam për herë të parë
këtë ide të tërë për të votuar për një fitues,
ata nuk mund të besojnë se ne do t'u përmbahemi parimeve tona
në terma, të tilla si numërimi i mesazheve me tekst nga njerëzit.
Por ajo që ishte e pazakontë
ishte sa shpejt e pranuan njerëzit.
Është interesante për mediat.
Ne thjesht u japim njerëzve një pasqyrë në atë që është e mundur. Zëri i njerëzve u dëgjua më në fund
këtë fundjavë në Afganistan
.
Fletëvotimet e vlefshme nga zgjedhjet
e vetme presidenciale në Afganistan në 5000 vjet u
derdhën në qendrat e numërimit në të gjithë vendin.
Nuk ka
patur zgjedhje presidenciale në Shtetet e Bashkuara që nga viti 1900, me
70 përqind të popullsisë që voton.
Music Muzikë e lehtë
shkova shkova në fshatra dhe shkolla
ku njerëzit votuan,
dhe ndjenja në ato dhoma
ishte krenari, shpresë
dhe bindje se gjërat po përmirësoheshin
dhe se sistemi që krijohej do t'i
ndihmonte vendit.
Populli afgan që dilte dhe votoi shkaktoi humbjen e
fundit
të terrorizmit.
Nuk ka më tirani,
armiku terrorist shpërndahet
dhe populli i Afganistanit është i lirë.
Mendova: "Nëse ata vazhdojnë kështu,
ne mund ta fitojmë atë brenda disa viteve".
♪♪♪
të gjitha librat që ju shihni këtu
në misione operacioneve të veçanta,
por jo gjithmonë shkojnë mirë.
Uh, kur mendoj për Desert One,
nuk shkoi mirë.
Kur mendoj për shumë nga këto, libra,
që janë këtu për misionet e Luftës së Dytë Botërore,
ata nuk shkuan mirë.
Kështu që unë në të vërtetë mësova shumë mësime
sepse doja të sigurohesha që çdo plan që
unë bashkova për misionin të merrte parasysh,
ju e dini, sukseset dhe pse ne ishim të suksesshëm
dhe, sinqerisht, dështime
dhe si t'i shmangim ato dështime.
Më dërguan jashtë shtetit nga
Task Force për Operacione Speciale në Afganistan,
dhe nga pikëpamja ushtarake,
Afganistani duket se është në statusin e kujdestarit.
Ju lutem.
Ne kemi kaluar qartë në një periudhë stabiliteti
dhe stabilizimi dhe rinovimi.
Prandaj, ne ndryshuam fokusin tonë në 2003
kur filluam pushtimin e Irakut.
- Jezus! - Dëgjo!
Tanke të mëdha, lodra të mëdha,
ishte një luftë e re,
dhe aleatët tanë u hutuan,
cilat ishin qëllimet tona të vërteta?
Ne do të qëndrojmë në detyrë derisa të arrijmë qëllimin tonë, që
është të nxisim Irakun me armë të shkatërrimit në masë.
Çfarë?
Ata nuk ju lënduan. Saddam nuk ju lëndoi.
Ai nuk e pëlqen al-Kaedën. Nuk është al-Kaeda në Irak."
Whoa!
Më ftuan në një takim
me Drejtorin e CIA-s
dhe ai më tha që donte që unë të
drejtoja përpjekjet e CIA-s në Irak.
Dhe shumica, uh, oficerë të moshuar me përvojë
që ishin në pozitën e, ju e dini, mbajnë
nivelin politik, uh,
u larguan nga teatri afgan shumë shpejt.
Ne jemi të shqetësuar për terrorizmin, dhe gjë tjetër, ne po zgjohemi,
dhe burimet janë zhdukur.
♪ muzikë dramatike ♪
Kur isha në Zyrën e
luftës kundër terrorizmit, Departamenti Shtetit,
burimi më i rëndësishëm që mungonte
ishte vëmendja e politikëbërësve
dhe i tha: "Në fakt, ne duhet të përqëndrohet
në qeverisjen në nivel vendor,
reformimin e sistemit afgane të korrupsionit
dhe furnizimin e ushtrisë afgane,
seri aftësi me të vërtetë themelore, "
sepse deri në atë moment ne u futëm aq shumë në luftën në Irak
sa thjesht nuk kishim bandën e duhur për t'u marrë me të. me atë
Gjuha amtare
dhe grindjet talebane në Pakistan
dhe grupet e tyre qelizore në Afganistan kanë
filluar të përfitojnë nga kjo.
♪♪♪
Unë, uh, u përfshiva në disa nga fillimet,
fazat e hershme të bisedimeve me talebanët
për të siguruar që ata të mos bashkohen me kryengritjen.
Ata në të vërtetë gjetën një farë mënyre për tu pajtuar
me regjimin e ri
, dua të them, kjo ndodhi në dhomën time të jetesës
në, në shtëpi, në Islamabad, e
dini, biseda miqësore.
Unë flas gjuhën time amtare
Aftësia ime e tanishme për të folur me talebanët
bazohet në veprimet që unë kam ndërmarrë çdo ditë
që nga kalimi i kufirit deri në 899.
Ata mund të kontrollojnë reputacionin tim, të
përcaktojnë sa
jam i matur
dhe ta gjej veten të paqartë, dhe disi të bëj të njëjtën gjë si të
flas me ta,
sepse, një mënyrë, në një drejtim ose në tjetrën.
të dy palët e marrëdhënies duhet t'i besojnë njëra-tjetrës
për të ecur përpara.
♪♪♪
Në mes të 11 shtatorit,
udhëheqja e talebanëve dëshironte të dorëzonte kushtet
për të jetuar drejt në shtëpitë e tyre, duke
njohur autoritetin e qeverisë së re të
imponuar nga amerikanët.
Këto kushte ishin të disponueshme. Ata u copëtuan.
Në vend të kësaj, ne gjithnjë e më shumë na tregohen histori të Talibanëve që
përpiqen të shkojnë në shtëpi në fshatrat e tyre në Afganistan
ose duke u arrestuar ose duke u larguar, duke
kaluar kufirin,
duke lëvizur në Pakistan
gati për kapitullin tjetër.
Tal
Talibanët kanë filluar të reformojnë organizatën, uh,
duke thënë, "Ne jemi të përjashtuar nga ky grup i ri.
Ne do të shkojmë në një rrugë tjetër".
Sonte, Frontline raporton
për kthimin e Talibanëve.
♪♪♪
Disa, oh, bisedues i ICOM thonë se
Talibanët po na shikojnë tani.
Music Muzikë
Somber ♪♪♪
ne flasim gjuhën tonë amtare,
ne flasim gjuhën amtare
♪♪♪
Për amerikanët,
historia origjinale e kësaj lufte të gjatë
ishte se ne ishim shpëtimtarët.
♪♪♪
Ne u futëm dhe bëmë një gjë të mirë ...
dhe njerëzit ishin ekstatikë që ishin përsëri të lirë.
Por realiteti është, unë nuk mendoj se ka
qenë ndonjëherë aq i pastër sa kemi dashur të ishte.
♪♪♪
Pika e parë e goditjes që vura re
ndodhi në maj 2006,
kur një kolonë ushtarake amerikane u përplas me një turmë njerëzish
dhe vrau rreth 14 vetë.
♪♪♪
duke folur gjuhën time amtare
♪♪♪
Njerëzit në këto turma
bërtisnin parulla të zemëruara anti-amerikane
dhe unë thashë: "Çfarë?
Çfarë ndodhi këtu?"
Was
Ishte hera e parë që kuptova
se kishte aq shumë inat
ndaj pranisë ndërkombëtare
sa kishte mirënjohje apo shpresë.
♪♪♪ Afganët kishin
këtë zemërim
për korrupsionin
dhe viktimat civile,
dhe të dy mund të lidheshin direkt me Amerikën.
Kemi bërë aq shumë para sa
që korrupsioni ishte gjithçka, por i pashmangshëm,
pa kontrolle dhe ekuilibra,
dhe pastaj me viktima civile, të
themi çdo viktimë civile në përgjithësi,
Talibanët do të lëshonin menjëherë
njoftime për shtyp në vend duke thënë:
"Kjo është Amerika.
Ata do t'i krijonin gjërat, në mënyrë shumë efektive.
Trazirat e sotme tregojnë se sa e
brishtë është marrëdhënia jonë me Afganistanin, një
lojtar kryesor në luftën kundër terrorizmit.
A është thjesht një grup i vogël njerëzish që punojnë për probleme këtu
apo janë afganistë thjesht mosmirënjohës?
H
Afganët kanë këtë rezistencë
ndaj botës për shkak të historisë.
Kishte rusë dhe fakti
që më parë Amerikanët kishin lënë Afganistanin.
Afganët janë gjithmonë në këtë mendje
- dyshon në motivet e fundit.
♪♪♪
Shtetet e Bashkuara u shpërqëndruan
dhe donin të tregoheshin
se Afganistani ishte akoma duke e bërë këtë histori mirë
dhe është rozë
dhe ata nuk ...
ata nuk na dëgjuan, a e dini?
Sikur të
kisha shqetësime të mëdha
sepse ndjeja se CIA
duhet të qëndronte e angazhuar
me aktorët kryesorë politikë në Afganistan,
por shpejt mund të shoh
se kishte pak pak oreks për këtë, uh.
Jo se nuk e dinim që Afganistani
po keqësohej pas kësaj.
Ne bëmë, por nuk mund të bënim asgjë në lidhje me këtë,
sepse me kohën kur Iraku filloi të keqësohej,
Afganistani gjithashtu po shkonte keq,
dhe ne u kapëm në një luftë në dy fronte
pa burime për të hequr qafe të dy.
♪♪♪
burrat dhe gratë me uniformë amerikane
ata kanë marrë strehë të sigurt të al-Kaedës në Afganistan
dhe ne nuk do t'i lejojmë ata të rindërtojnë atë në Irak.
Kështu që,
në Irak, kam kryer më shumë se 20,000 trupa shtesë amerikane.
Marrëveshja përcakton një kornizë
për tërheqjen e forcave amerikane në Irak, një
tërheqje e mundshme
për shkak të suksesit të pushtimit.
Bërtitjet në gjuhën e huaj
Edhe pse Iraku ka mbizotëruar në titujt,
lufta më pak e publikuar në Afganistan është
intensifikuar.
Bashkatdhetarët e mi, vendi ynë po
lufton një rrjet të gjerë të dhunës dhe urrejtjes,
dhe për ata që duan të përparojnë qëllimet e tyre duke
imponuar terror dhe duke vrarë të pafajshëm,
ju nuk mund të na mposhtni, dhe ne do t'ju mposhtim.
Kanë kaluar gjashtë vjet për Afganistanin
për shkak të luftës në Irak, atij i janë mohuar burimet që kërkon.
Është në interesin tonë jetik kombëtar
të dërgojmë 30,000 trupa amerikane shtesë në Afganistan.
Epo, unë mendoj se kemi bërë
shumë përparime vitin e fundit .
Dy mijë e dhjetë do të jetë viti
që do të shohë përparimin
dhe përmbysjen e momentit të Talibanëve.
Epo, kostoja financiare dhe njerëzore e
luftës në Afganistan
është rritur
më shumë se 1.600 trupa amerikane çdo vit .
Vitin e kaluar në Afganistan ishte më vdekjeprurja deri më tani
për trupat amerikane.
Në momentin që Taliban ka arritur në Afganistan
që nga 2005 është arrestuar në pjesën më të madhe të vendit.
Unë do të doja t'ju them se kjo luftë ishte e thjeshtë,
por kjo nuk është mënyra e kundërsulmeve.
Ata janë plot suksese dhe dështime
që mund të ekzistojnë në të njëjtën hapësirë
dhe në të njëjtën kohë
dhe besoj se fushata është në rrugën e saj.
♪♪♪
Nëse ju kërkoni një pyetje, "Pse jemi këtu?"
Siç bëri Presidenti Obama kur mori detyrën në 2009,
"Pse po luftojmë në Afganistan?"
Epo, ekspertët e tij më të mirë u mblodhën dhe e këshilluan:
"Zotëri, ne jemi këtu sepse Al-Kaida është
ende një kërcënim për Shtetet e Bashkuara.
Bin Laden është akoma gjallë. Ne duhet ta përfundojmë punën."
Yeardo vit, kishte këtë kuptim
që nëse do të bënim X , Y dhe Z,
mbase mund ta mbaronim luftën.
Unë mund të raportoj për popullin amerikan sonte
dhe bota që Shtetet e Bashkuara
zhvilluan një operacion që vrau Osama bin Laden,
udhëheqësin e al-Kaedës.
Dhe kjo do të zbresë
si një nga misionet më të mëdha
në historinë e komunitetit të inteligjencës.
ndërsa planifikoja misionet, ju duhet të keni patur një surprizë.
Ne ishim të befasuar. Duhej të kishit shpejtësi.
Ne hyjmë me helikopterë.
Dhe ju është dashur të keni një qëllim,
dhe Zoti e di atë - këta, SHENJAT dhe ushtarët kishin një qëllim.
Ata ishin pas njeriut më të kërkuar në botë.
Bëhej fjalë për ata që jemi si amerikanë.
Ky njeri dhe njerëzit e tij sulmuan Nju Jorkun
, Pensilvania dhe Uashingtonin DC,
dhe ne kishim detyrim të
shpenzonim sa kohë na deshën ta çonim atë para drejtësisë.
♪♪♪
Kemi bin Laden.
Al Kaeda është minimizuar.
Është e shpërndarë. Është nën presion.
Ne kemi vrarë njerëz me dronët tona për një kohë
,
kështu që pse jemi akoma këtu?
♪♪♪
Ndërsa lufta në Afganistan zgjati dhe zgjati,
CIA më pas filloi një mision të fshehtë ajror, i
cili në fakt ishte një fushatë me avionë.
Ishte një luftë e fshehtë ajrore e
krijuar për të bërë atë që Shtetet e Bashkuara
nuk ishin të gatshme të bënin me mjete konvencionale.
CIA ishte përgjegjëse për këtë
sepse nuk do të njoftohej.
Ai nuk do të operohet nga Forcat Ajrore
ose Grupet e Operacioneve Speciale në Pentagon.
Ishte, u fshehtë, dhe kështu shtohej ndjesia
se CIA ishte bërë një agjenci ushtarake.
Është një mënyrë e re e luftës.
Qeveria e Shteteve të Bashkuara as nuk e pranoi që kjo
po ndodhte me të vërtetë,
dhe kur ata e pranuan atë,
ata do të thoshin privatisht,
"Nuk ka viktima civile".
Epo, nuk ishte e vërtetë.
Në Afganistan,
NATO fillon një sulm ajror amerikan të enjten
që mund të kishte vrarë një fëmijë në provincën Helmand.
Sido që të jenë përfitimet e goditjeve të droneve,
ato kanë krijuar pakënaqësi të madhe
midis disa këtu në rajon, të
cilët i shikojnë grevat si një shenjë tjetër të arrogancës amerikane.
Dhe ju e shihni, është administrata,
kështu që është nën George W. Bush
pati greva relativisht të kufizuara
përveç të djathtës në fund të mandatit të dytë.
Pastaj pati një kërcim të madh në Obama.
Kështu që Presidenti Obama e
theu në mënyrë dramatike.
Ju mund të shihni që viktima totale e vlerësuar
është deri në afro 3000 deri
në 3,000 në kufijtë e jashtëm.
Unë dhe kolegët e mi të Amerikës së Re e
kemi bërë këtë për rreth dhjetë vjet.
Ndiheshim që kishte disa informacione atje, po
shkruanim histori në media që mund të mbledhnim dhe disi të themi:
"Çfarë po ndodh? Kush u vra?
Sa greva?"
Dhe kështu filluam t'i krahasojmë të gjitha.
Kur erdhi te Predatorët,
ne gjithashtu kemi forcat tona diku në zonë.
Kështu që do të ketë gjuajtje,
dhe atëherë njerëzit do të shëtisnin për të
mbledhur vende të ndjeshme,
dhe atëherë - mirë, ju e dini, ishte shumë njerëzor
sepse e dinit se kush ishte atje poshtë.
Unë mendoj se Afganistani ishte laboratori i hershëm i
kësaj CIA më paramilitare,
kështu që programi pa pilot që shkoi nga dronët e mbikqyrjes
ishte në të vërtetë duke vrarë njerëz.
Unë do të thoja, në fakt, arsyeja kryesore që CIA
në Afganistan është, në një farë mënyre, një program i dronit,
sepse pas 11 shtatorit, al-Kaeda nuk qëndroi në Afganistan.
Ata ikën në Pakistan, uh,
dhe Talibanët u ribënë atje.
Nëse përpiqem të planifikoj gjashtë ose 12 burra që
përpiqen të ngjiten në një mal
dhe ta marr këtë djalë kur mund ta bëj këtë më lehtë
dhe shpëtoj jetën e burrave dhe grave tanë ...
Unë do të shkoj - Unë do të marr Predatorin çdo ditë, çdo ditë.
♪♪♪
Në vitet e para dhe madje
do të thoja, dhjetë vitet e para,
mund të udhëtonit kudo.
Kryeqyteti ishte i gjallë. Kryeqyteti ndihej i lirë.
Vajzat shkuan në shkollë.
Vajzat shkuan në kolegj.
Sigurisht që ndjehej si një vend i ndjekjes së ndryshimeve. Babai
im
më tha për Universitetin Amerikan,
dhe ai tha: "Universiteti më i mirë në Afganistan".
Ai gjithmonë donte që unë të kisha një arsim ...
... kështu u bashkova me një universitet.
Vizioni për njerëzit këtu
nuk është një shtet islamik fondamentalist i shekullit të gjashtë.
Është një vend i përparuar i shekullit 21
dhe ata duan të arrijnë atje.
Možemo
Ne mund të luajmë një rol
për t'i ndihmuar ata të realizojnë ëndrrat e tyre.
Babai im kurrë nuk dëshiron që unë të vij në këtë universitet
për shkak të rreziqeve që lidhen me emrin "Amerikan"
dhe për të parë situatën,
sa e keqe është lufta në Afganistan,
ai kurrë nuk ka dashur që unë të vij këtu.
Por unë i thashë se kisha synime në jetën time
dhe isha i avancuar në shkollë të mesme,
dhe kisha pasion arsimin tim.
Nuk shqetësohesha për sigurinë.
Kisha dëgjuar për lajmet për shpërthimet,
por kurrë nuk kisha provuar diçka të tillë.
Ndërsa kryengritja e Talibanëve u forcua,
pati një model në rritje sulmesh
e cila filloi t'i bëjë të gjithë të kuptojnë
se talebanët ishin me të vërtetë përsëri
dhe se ata me të vërtetë po krijonin probleme dhe se ata në të vërtetë po fillonin të
pengonin përparimin e llojeve të ndryshme.
Shumë netë, unë do të shkoja në lokalin tim të preferuar,
këtë kafene libaneze, dhe unë
ndoshta shkova atje ndoshta të paktën një herë në javë për shumë, shumë vite.
Kur jetoni dhe punoni në një zonë lufte,
ju duhet një vend si ai.
Ju duhet diku ku mund të shkoni
dhe të ndjeheni vërtet, të jeni vetëm,
dhe kjo është në lidhje me vendin e vetëm që jam ndjerë në atë mënyrë.
Dhe pastaj talebanët sulmuan atë kafene,
duke vrarë të gjithë në të, përfshirë pronarin.
Skenat në këtë restorant
janë vërtet të mahnitshme -
njerëzit po shtrydhnin krah për krah,
nën tavolina,
Është brenda.
Kjo duket se ka ndodhur.
Duket sikur dikush është i dëmtuar
duke qenë jashtë restorantit,
potencialisht në makina që presin jashtë
ose janë duke u përgatitur për të hyrë në restorant.
Duket se dikush nga brenda nuk mund ta
shpëtonte me lehtësi sulmuesin.
Në atë moment unë mendoj një lloj,
"Çfarë ka mbetur këtu, ju e dini? Pse jemi këtu sidoqoftë?"
Mbaj mend ta ndjeja. Mbaj mend duke menduar kështu.
♪♪♪
Kur bëra një detyrë të përkohshme
në Afganistan,
mund të ndieja elektrike rreziqet përreth meje.
Le të shkojmë atje.
Padyshim njoh njerëz që kanë vdekur.
- Ju doni qumësht? - Unë nuk e bëjnë
. Natën para se të iki,
Unë u ula me vajzën time më të vogël
dhe ajo më dha këtë byzylyk që ajo bëri,
dhe i premtova asaj që do ta vishja çdo ditë
dhe çdo natë, kur të ikja, dhe e bëra.
Nuk e heqa kurrë.
Dhe nëse do të lija tela ose do të shkoja në
zona më pak të sigurta ose të sigurta dhe të vendosura ...
Shikoja poshtë atë byzylyk
dhe do të pyesja përfundimisht se çfarë po bëja.
"A jam një nënë e përgjegjshme?
A do të thotë puna ime këtu
kjo luftë në dukje e pafund?"
Sam
I drejtoi ekipe analitike që mbulonin politikën afgane
dhe ekonominë afgane.
Në atë kohë, ekzistonte një tregim ushtarak i SH.B.A.
që gjërat po përmirësoheshin në vend
dhe që Talibanët po shembeshin,
dhe kjo çoi në diskutime të kalbjes.
Dy mijë e katërmbëdhjetë,
ne ramë dakord të
përfundojmë misionin tonë luftarak në Afganistan këtë vit .
Por gjërat në fushë po zhvilloheshin
dhe tregonin një histori pak më ndryshe.
Marrë përsipër nga Kunduz në 2015,
është kryeqyteti i parë krahinor
që Talibanët ka marrë përsipër që nga viti 2001
. Kjo ishte një punë e madhe.
Beteja për Kunduz
filloi para agimit
ndërsa trupat e qeverisë afgane u përpoqën më kot
të frenojnë përparimin e talebanëve.
Pas
luftës trilionë dollarëshe kundër Talibanëve,
luftëtarët e saj vazhdojnë të paraqesin një kërcënim të fortë.
Ata pushtuan qytetin për rreth dy javë.
Ata liruan shumë të burgosur -
shumë prej tyre luftëtarë talibanë -
dhe shpërngulën dhjetëra mijëra njerëz
në proces.
Ishte një fitore totale propagande për ta.
Me dëshirën e Zotit, kjo është shpresa jonë,
që ne do të ndërtojmë një shkollë fetare, do të
ndërtojmë një urë, një rrugë, një qeveri të Sheriatit.
Kjo është arsyeja pse ne dolëm jashtë
dhe luftuam
për të - për të zbatuar ligjin e Sheriatit këtu.
Thjesht mbajtja e qytetit - kjo është gjithçka që ata duhet të bënin ishte
vetëm ta merrnin dhe ta ruanin atë, të tregonin forcën
për t'i treguar luftëtarëve të tyre dhe botës
se ata ishin atje dhe ende të jenë të aftë -
ishte shumë domethënëse.
♪♪♪
Ajo që ndodhi në Kunduz i mposhti njerëzit
kur Talibanët vërtet patën sukses
për të marrë kontrollin e qytetit,
dhe unë mendoj se është kur paniku ndodhi.
Ndikimi psikologjik dhe efektet e PR të
humbjes së një qyteti shumë të rëndësishëm në veri
ishin shumë të mëdha,
dhe më pas pati një lloj
beteje për të rimarrë kontrollin,
dhe ushtria amerikane bëri një gabim vërtet të tmerrshëm.
Lajmet brenda natës -
Forcat Ajrore të SHBA mund të kenë vrarë nëntë oficerë lokalë
në një klinikë mjekësore të drejtuar nga Mjekë pa Kufij.
Sulmi ishte në qytetin provincial të Kunduz.
SHBA me sa duket u përpoqën të eliminojnë rebelët talibanë
që pushtuan qytetin të hënën.
Një pushkë amerikane shënjestroi spitalin
dhe e rrethoi dhe e goditi vazhdimisht.
Ndoshta rruga që shkoi
është që forcat afgane që kishin
punuar më parë atje kontrolluan spitalin, duke
kërkuar Talibanë të plagosur
dhe ishin mjaft të pakënaqur
që MSF trajtoi talebanët e plagosur në institucion,
ndërsa MSF, si çdo ofrues mjekësor kujdes,
thotë se ata trajtojnë këdo,
pavarësisht përkatësisë politike.
Stafi ynë njoftoi se
nuk kishte luftëtarë të armatosur
ose luftime aktive brenda
ose jashtë skuadrës para sulmit ajror .
Mjekët duhej të më çonin
në teatrin e operacionit kur u godit bomba.
Kishte flakë përreth meje.
Kam parë pacientë dhe mjekë të digjen deri në vdekje.
Vdiqën Tridhjetë e
tre njerëz vdiqën,
shumë prej tyre stafi dhe pacientët ...
përfshirë pacientët në tryezën e operacionit në atë kohë,
përfshirë fëmijë.
Dua të them, ishte thjesht e tmerrshme.
♪♪♪
Dhe disa nga këto forca që kanë bërë
këto sulme në objektet mjekësore
janë ato që ne i identifikuam si mbështetje,
trajnim, rekrutim nga CIA amerikane.
♪♪♪
Ajo bombardim spitalor pas rrethimit të Kunduz
ishte mjaft shkatërruese.
Shumë civilë të pafajshëm janë vrarë
dhe lufta është luftë dhe gjithmonë mund ta thuash këtë,
por kur humbet jetë e pafajshme, e
bën me të vërtetë të vështirë për të vazhduar punën.
Pashë shumë foto të frikshme
dhe është e vështirë të merresh me të
dhe të mësosh si ta përpunosh,
por unë kam mësuar dhe kam gjetur një mënyrë për të ...
ruajtur ato imazhe
dhe këto përvoja në zemrën time pa më shkatërruar.
Ju zgjoheni në mëngjes dhe lani,
dhe gjithmonë ekziston
një urgjencë dhe diçka që ndodh, dhe nuk keni kohë
ta përpunoni atë gjatë ditës,
kështu thjesht ... thjesht shkoni 150 milje në orë.
Ju shkoni derisa të rrëzoheni përsëri.
Ishte ora shtatë e natës
kur kishte shumë studentë dhe mësues këtu
, dhe ashtu si
njerëzit po shkonin në ditën e fundit të ditës.
Sulmuesit lëshojnë disa qetë.
Njëri prej tyre merr këtë rrugë
dhe shkon drejt rrugës sonë të arratisjes.
Një tjetër hyri në ndërtesën tonë të klasës.
Në atë kohë kjo derë ishte e hapur.
Ne nuk e kemi atë derë të rëndë që kemi mbi ta tani.
Ishte, muaji gusht
2016,
dhe prisja
që të ishte semestri im i fundit.
Unë mbarova orët e mia
dhe shkova për të ofruar një lutje në mbrëmje,
dhe ne vetëm u larguam nga xhamia.
Kam dëgjuar ca ulërima.
Një shoqja ime mbylli menjëherë derën
dhe tha, ajo-ajo më thërret Breshën -
dhe tha: "Bresh, pse ka armë?"
Siç tha ajo ... ... shpërthimi ndodhi dhe kjo është ajo
dhe kur e shikova, ai më qëlloi,
dhe unë bëra sikur
isha i vdekur sepse mendova se ishte mënyra e vetme për të ...
shpëtuar veten time.
Was
Unë isha gjakosur aq keq.
Unë përpiqesha të kujtoja se çfarë po ndodhte
në universitet
dhe mbaj mend atë që më tha babai.
Ai tha që nuk mund të vij këtu
dhe u pendova, oh, që nuk pranova atë që më tha.
♪♪♪
mendova, mirë, "ajo është -. Kjo është një ëndërr"
Doja të zgjohesha,
por atëherë kuptova që nuk ishte ëndërr.
Ky është realiteti.
♪♪♪
Ky universitet ka arsimuar më shumë se 100
zyrtarë të lartë qeveritarë, të rinjtë.
Afganistani është një vend shumë i ri,
ku 75 përqind e popullsisë së saj është
nën 25 vjeç,
kështu që një sulm ndaj një universiteti amerikan është një
sulm ndaj së ardhmes së Afganistanit.
Në
Afganistan, ne i përmbahemi kaq shumë gjërave që
dua të them, dikush më përshkroi PTSD
dhe unë mendoj se ne si Afganë - si Afganë,
vuajmë kolektivisht prej saj. Gazetarët e Afganistanit janë të
pasigurt
.
Autobusi që transportonte punonjësit e TV TOLO ishte objektivi.
Në tre vjet, ne humbëm 13 kolegë,
dhe këta ishin fëmijët që punësuam
dhe ata ishin anëtarë të familjes tonë.
♪♪♪
Nuk është vetëm çështja e
largimit të këtyre fëmijëve të vegjël shumë shpejt.
Këto janë edhe familjet e tyre.
Ata dikur ishin lëvizës
të gjithë klanit.
Ajo
sjell në shtëpi sa serioze,
ju e dini, çfarë bëjmë.
dhe sa e rrezikshme është, ju e dini,
ne krijuam këtë kulturë për të thënë të vërtetën,
duke shtyrë kufijtë,
kështu që elementi i fajit është
që ne i ekspozuam këta njerëz.
Talibanët thanë që kjo nënkupton
shënjestrimin e gazetarëve,
se kanali kishte akuzuar luftëtarët e tyre për dhunimin e grave
kur ata okupuan shkurtimisht qytetin e Kunduz vitin e kaluar.
Ju mendoni, dhe pastaj ju mendoni, po mendoni seriozisht,
"A duhet ta bëjmë këtë? A ka rëndësi?
Nëse mund të shpëtojmë jetën,
a ia vlen lajmi?"
♪♪♪
për talebanët,
ideologjia e tyre është aq e rëndësishme për ta,
dhe vlerat që kemi shtyrë,
qoftë ajo një grua e vërtetë dhe kështu me radhë,
shkon shumë kundër asaj që ata besojnë.
Por gjithashtu, unë mendoj se përfaqëson një Afganistan të ri
për mua sepse vendi ka lëvizur,
dhe është e vështirë për ta pranuar.
Shpresoj nga fakti se tani Afganët
nga të dy anët e konfliktit janë
tepër të lodhur nga kjo luftë.
Ata nuk derdhin gjak. Ata duan të shohin fundin e saj.
Me njerëzit që besoj në mesin e Talibanëve,
ne jemi të përfshirë në një përpjekje kolektive për të kuptuar
se çfarë po ndodh në lëvizjen e tyre,
për atë që po ndodh në Kabul dhe në mesin e ... atyre -
ju e dini, Afganët jo-Talibanë,
dhe të kuptoni se çfarë SHBA po punon.
Duke folur gjuhën time amtare
Shtetet e Bashkuara kanë pasur një periudhë shumë të vështirë,
pothuajse që nga fillimi i luftës në Afganistan,
duke vendosur nëse Talibanët janë
armiku i Shteteve të Bashkuara.
A janë ata një kërcënim për Shtetet e Bashkuara?
Epo, ata janë një kërcënim për aleatin tonë në Afganistan,
por asnjë Taliban, uh, nuk ka deklaruar qëllimin
për të goditur Shtetet e Bashkuara,
sigurisht jo në një mënyrë zyrtare.
Në fakt, e kundërta -
"Ne luftojmë vetëm me ty
., Sepse ju jeni këtu në vendin tonë
Nëse largohet nga vendi ynë, ne do të largohet vetëm ju."
Talebanët
tani nuk më pëlqen ISIS më shumë se unë,
kështu që nuk është një luftë në vazhdim e sipër
, ndërsa talebanët ende ata heqin njerëz brenda Kabulit
dhe në të gjithë vendin.
Unë mendoj se, në këtë pikë,
talebanët mund të kenë mësuar mësimin
e strehimit të al-Kaidës.
tani, pse jane pas amerikaneve tani?
Sepse ata janë në Afganistan.
Ne jemi aty
si për Talibanët, ashtu edhe për Afganistanin në përgjithësi,
mënyra se si ata komunikojnë është t'i dëmtojë ata derisa të largohen.
Ata e bënë atë me rusët, ju e dini,
dhe - ata na bëjnë këtë.
Një ushtar amerikan ka vdekur sonte
pasi një makinë bombë taliban shpërtheu
në Kabul, Afganistan.
Dhjetë civilë dhe një ushtar rumun
u vranë gjithashtu në sulm, i
cili vjen kur SHBA përpiqen të përfundojnë një marrëveshje paqeje.
Unë me të vërtetë jam i interesuar për
këtë incident të tërë,
pjesërisht sepse ka pasur një video që dikush e ka marrë të drejtë
kur ndodhi,
dhe ka një Afgan që ...
mendoj se sheh një kamion ose një furgon
që vjen në trotuar disi,
dhe ju mund të shihni që ai e di, dhe ai fillon të vrapojë ,
dhe pastaj ai vdes kur fryn.
Ajo video ishte me të vërtetë virale, dhe ishte një histori kaq e trishtuar
sepse ishte ... Unë mendoj se ai ishte një shitës,
dhe ai zakonisht dërgonte ndihmësin e tij për të bërë diçka,
por ai vendosi të ndihmojë ndihmësin e tij atë ditë
dhe ai do ta bënte atë.
Nuk e mbaj mend historinë e saktë,
por diçka për atë moment
dhe njerëzit që e shohin atë disi e dinë se çfarë po vjen
dhe po përpiqet të arratiset,
unë mendoj se çdo Afgan ka parë veten e tij në këtë
dhe kjo është arsyeja pse njerëzit vazhdonin ta shikonin
pa pushim,
por ja që jeta është bërë, e dini?
Thjesht prisni
ose shpresoni se mund të tejkaloni gjithçka që vjen.
Smo
Ne jemi si policë. Ne nuk jemi duke luftuar një luftë.
Nëse do të donim të zhvillonim një luftë në Afganistan dhe ta fitonim,
unë mund ta fitoja atë brenda një jave.
Unë thjesht nuk dua të vras ​​dhjetë milion njerëz.
i papërcaktuar
nuk dua të vras ​​dhjetë milion njerëz.
Unë kam plane për Afganistanin
që nëse do të doja ta fitoja atë luftë,
Afganistani do të fshihej nga faqja e Tokës.
Do të ishte zhdukur.
Do të mbaronte - fjalë për fjalë në dhjetë ditë,
dhe nuk dua - nuk dua të shkoj në atë rrugë.
SHBA nuk na detyrohet asgjë.
Ata mund të tërheqin çdo sekondë që dëshirojnë,
por cili do të jetë interpretimi i
kësaj barazimi?
Do të ketë, si ai apo jo, një
efekt domino.
Kjo do të jetë një festë për terroristët.
Forca më e fuqishme në botë ikën,
duke e lënë skenën kujt?
Nuk po them se duhet të qëndrojnë.
Dua të them që ata mund të lënë çdo moment që dëshirojnë.
Duke parë atë që pamë në Afganistan
dhe përfshirjen tonë në të si luftën tonë më të gjatë,
teoria është disi shterruese.
Unë nuk shoh sesi mund të fitohet kjo luftë.
Një seri raportesh hetimore
në Washington Post që
ekspozuan të vërtetat zemërthyer
për luftën amerikane në Afganistan,
e cila
kushtoi rreth 2,400 jetë amerikane dhe kushtoi gati tre trilion dollarë.
Gjëja e parë që ne bëmë,
tregimi i parë ishte thjesht për të treguar
ndarjen midis atyre që thanë publikisht
dhe asaj që ata thanë privatisht,
por pastaj, siç theksuat, ne
përqëndrohemi në tema të
caktuara , disa lëshime thelbësore të luftës.
Ky është thelbi i gjithçkaje.
Një raport i ri pretendon se populli amerikan është
mashtruar nga lufta në Afganistan.
Një hetim nga Washington Post ekzaminoi gati 2,000 faqe
dokumente të qeverisë së brendshme
dhe zbuloi se zyrtarë të lartë amerikanë
nuk e treguan të vërtetën.
"Ndërtuar për të shkatërruar.
Megjithë premtimet se SH.B.A. nuk do të lodhen nga ndërtimi i kombeve,
ata kanë humbur miliarda duke bërë vetëm atë. "
Uh," Ata u konsumuan me korrupsion.
SH.B.A. përmbyti vendin me para, dhe më
pas ia vuri një sy të verbër vaksinimit për të. "
" Një komb i pambrojtur.
Forcat afgane të sigurisë, megjithë vitet e stërvitjes,
u mbushën me paaftësi dhe korrupsion. "
Dhe ditën e fundit, uh" mbizotëroi Opiumi.
Lufta amerikane kundër drogës në Afganistan ka
ndodhur në pothuajse çdo hap. "
Unë mendoj se titulli kryesor është që ju e dini, për
18 vjet, qeveria amerikane, gjeneralët,
ambasadorët, diplomatët thanë
thënie të shëmtuara
për luftën në Afganistan,
edhe pse ata e dinin se lufta nuk po shkonte mirë
ose duke dështuar
ose ata dyshuan thellësisht në strategji.
Kështu që, në publik, ata folën
se si po përparonin
dhe se ishte një luftë me vlerë për të luftuar.
Në mënyrë private,
ata pranuan se nuk kishin ide se çfarë po bënin.
"Ne nuk e dinim se çfarë po bënim,"
tha tani gjeneral-lejtani në pension Douglas Lute, i
cili ishte tsar i luftës afgane për Presidentin Bush dhe Obama.
Nuk mund të mendoj për një luftë tjetër, në të
cilën këta gjeneralë përgjegjës
pranuan që strategjia e tyre ishte humbur fatalisht,
dhe të them se në terma të tillë të papërpunuar,
nuk ishte thjesht lajm, por ishte histori.
Ne thjesht nuk e dinim se çfarë po bënim.
Nuk ishte as një zvarritje e misionit. Ishte një mision fantazik.
Si i besojmë madje edhe njerëzve tanë ushtarakë në të ardhmen?
Dua të them, është sikur bashkëshorti të mashtrohet.
Si mund t'ju besoj ndonjëherë përsëri?
Në një vend që ndahet gjithnjë e më shumë,
është
ai që bashkon udhëheqësit amerikanë -
ata gënjejnë për luftën.
Music muzikë dramatike ♪
mendoj
se mendoj se publiku amerikan
gjithmonë ka dashur të mbështesë luftën.
Ata donin të mbështetnin trupat këtu.
Kjo është shumë e ndryshme nga Iraku apo konfliktet e tjera në të
gjithë botën dhe - por me kalimin e kohës,
është bërë e qartë
për popullin Amerikan se nuk shkoi ashtu siç duhej.
Vite dhe vite kaluan shumë më gjatë sesa menduan,
dhe ata dëgjuan tre presidentë që flisnin për të.
Dhe ata e dinin se nuk shtohej.
Olakola
Ndërtimi i shkollave dhe mbrojtja e të drejtave të grave
etj., Ky nuk është rasti.
Këto ishin gjithmonë sekondare
për qëllimin parësor,
që ishte për të ndjekur talebanët dhe al-Kaidën.
Sekreti i ndalimit, torturës,
sulmeve të vazhdueshme të natës, sulmeve ajrore, sulmeve pa mjete ajrore,
kur thashë se ishte lufta e CIA-s, që do të thoshte se ata kishin
prioritet luftën,
dhe për afganët, kjo ishte një luftë e pafund
dhe shumë prej tyre nuk ishin pa vetëm atë.
♪♪♪
SHBA dhe Talibanët sapo kanë nënshkruar një
marrëveshje të rëndësishme që përfundimisht mund të
përfundojë armiqësitë në Afganistan.
Pas dy dekadash lufte, Shtetet e Bashkuara dhe Talibanët afganë
sapo kanë nënshkruar një marrëveshje të shumëpritur që
synon t’i hapë rrugën paqes
dhe largimit të trupave të huaja.
Jo pjesë e marrëveshjes?
Commitmentdo angazhim i talebanëve
për të mbrojtur të drejtat civile të njerëzve,
ata i shtypnin aq brutalisht
kur ishin në pushtet, veçanërisht gratë.
Afganistani vuan për 40 vjet,
kështu që është shumë e vështirë të shihet se si
do të jetë në gjendje të mblidhet ky vend .
Ditët dhe muajt përpara vendosin
nëse paqja në Afganistan
do të kalojë nga një dokument i nënshkruar në realitet.
Unë me të vërtetë besoj se talebanët duan të bëjnë diçka për të treguar
se ne nuk po e humbim kohën tonë.
Nëse ndodhin gjëra të këqija, ne do të kthehemi përsëri.
♪♪♪ Kur janë përballur
me afganët, mund të tregoni
se ata kanë humbur besimin te homologët e tyre amerikanë
për shkak të trazirave historike
, tërheqjes dhe shtytjes prapa në zona,
dhe në sytë e tyre ju mund të shihni
rraskapitjen dhe zhgënjimin
se ky është vendi i tyre.
Janë familjet dhe njerëzit e tyre,
dhe ne vijmë shkojmë ...
dhe kjo dhemb.
Pas sulmit shkova në Shtetet e Bashkuara.
Trajtimi im u sponsorizua
nga një spital i Dallas.
Kam kaluar gjashtë muaj në spital,
dhe shumë njerëz më thanë të qëndroja atje në SH.B.A.,
por me të vërtetë doja të mbaroja studimet,
dhe gjithashtu, doja të kthehesha në Afganistan.
Nuk e di, por kam dashur të kthehem.
Unë nuk i urrej njerëzit
që sulmuan universitetin tim,
sepse një ditë, me edukimin që marr,
dua të sjell një ndryshim që do të prekë fëmijët e tyre.
Njerëzit e arsimuar largohen nga vendi
për pasiguri, por nëse të gjithë largohen,
kush do të bëjë diçka për vendin?
Ne nuk mund të
varemi vetëm nga paqja për Shtetet e Bashkuara.
Kështu që unë mendoj se kam një përgjegjësi të punoj në të,
sepse kjo është koha.
Vendi ka nevojë.
Afganistani është vendi më i ri
jashtë Afrikës, me një moshë mesatare 18 vjeç.
Unë mendoj se 60 përqind e popullsisë është
nën 20 vjeç,
kështu që sigurisht ekziston ai oreks,
aftësia për të pranuar ndryshimin.
♪♪♪
Ju e dini, në jetë ju merrni një e shtënë
duke bërë diçka që mund të bëjë ndryshime.
Nëse jemi apo jo jemi të suksesshëm është një histori tjetër,
por ne u përpoqëm.
♪♪♪
BUWE 'ted
♪♪